നന്ദികേട്‌

കൂട്ട് കിടക്കാന്‍ വന്നതാണവള്‍  
വേട്ടനായ്ക്കള്‍ വീടിനു ചുറ്റും പതിയിരുന്ന രാത്രിയില്‍
ഇരുളില്‍  മൂര്‍ച്ചയുടെ തിളക്കം
ഉള്ളില്‍ പകപ്പിന്റെ മുഴക്കം

വാതില്‍ ഇരുമ്പു കൊണ്ട്
ചുവരുകള്‍ കല്ലു കൊണ്ട്
അകത്തിരുന്നോരെന്റെ മനസ്സു മദിര കൊണ്ട്

വാളിന്‍റെ മിന്നലുള്ളില്‍ മങ്ങിയ നേരം
മനസ്സിലെ തുടലുകളഴിഞ്ഞ നേരം

ഇരുമ്പിന്‍റെ ബലത്തില്‍
കല്ലിന്‍റെ  ബലത്തില്‍
മദിരയുടെ ബലത്തില്‍
അവളെന്‍റെ കയ്യില്‍ പിടച്ചു.

നന്ദികേട്‌ ,
പിന്നെയൊരു പശ്ചാത്താപം !!

ദൈവത്തിന്‍റെ നോവ്‌

 നസ്രാണിയുടെ പാട്ട് കേട്ട

ദൈവത്തിന്‍റെ  കാതു പൊള്ളി 

പണ്ട് തിയ്യന്റെ പുലയന്റെ പാണന്റെ

പ്രാര്‍ത്ഥന  പൊള്ളിച്ച  കാത്

നോവ്‌ കോമരത്തിന്റെ നാവിലൂടെ

തുപ്പിതെറിച്ച നമ്പൂരിയുടെ വാക്കിലൂടെ 

ചങ്ക് പൊട്ടി കേട്ടു നിന്നു

പാണനും തിയ്യനും പുലയനും .

അവരുറക്കെ പാടി 

ചങ്കു പൊട്ടി പാടി

പാട്ട് കൊണ്ട് കോട്ട കെട്ടി

           ദൈവത്തിന്‍റെ കാതിന്‌

പ്രാര്‍ത്ഥന കൊണ്ട് തേന്‍ പുരട്ടി

            ദൈവത്തിന്‍റെ നോവിന് 

ചരിത്ര ഗവേഷകന്‍

നമുക്കൊരു ചരിത്രകാരനെ വേണം
രാഷ്ട്രീയമുള്ള ചരിത്രകാരന്‍

പലരും കുഴിച്ചു കുഴിച്ചു പാതാളത്തോളം ചെന്ന്
തരിച്ചു തരിച്ചെടുത്തത് ചൂഷകന്റെ കിരീടരത്നം
അരച്ച് വയമ്പു തേനും ചേര്‍ത്ത്
സ്വത്വമില്ലാത്ത പുതുധിഷണയില്‍ തേയ്ക്കുന്നു

ഇനി നമുക്ക് വേണമൊരുവനെ
കുഴിച്ചു നിരത്തിയിട്ടോരീ മണ്ണില്‍
കൊള്ളയടിക്കപ്പെട്ടവന്റെ വിയര്‍പ്പും ചോരയും
കവച്ചു പറന്നൊരു തേനീച്ചയെ പോല്‍
ചിതറിക്കിടന്ന ചൂഷകശുക്ലത്തിന്റെ
മധുരം നുണയുന്നൊരുവനെ വേണ്ട

വിയര്‍പ്പിന്റെയുപ്പിലും ചോരയുടെ ചുവപ്പിലു-
മിഴഞ്ഞതൊരു പടമായ് പൊഴിക്കാതെ
യുള്ളിലാവഹിച്ചു വിഷം ഏറ്റി     
ആഞ്ഞു കൊത്താന്‍ കഴിവുള്ലോരുത്തനെ  
രാഷ്ട്രീയമുള്ലൊരു  ചരിത്രകാരനെ

ആദ്യാക്ഷരം

സാഗരതീരത്തെ ഭോജന ശാലയില്‍

 സോമരസത്തിന്‍ ലഹരിയുമായ് 

ചാഞ്ഞു മയങ്ങിയെന്‍ ചാരത്തു നീ

ചന്ദ്രിക പെയ്തൊരാ നീലരാവില്‍

കാറ്റില്‍ നിന്നളകങ്ങള്‍ തെന്നി വീഴുന്നേരം 

കോതിയൊതുക്കിയെന്നംഗുലികള്‍ 

സുന്ദര സ്വപ്നത്തില്‍ നീ പുഞ്ചിരി കൊണ്ടപ്പോള്‍

താരങ്ങള്‍ നാണിച്ചു കണ്ണിറുമ്മി         

    ദൂരെ താരങ്ങള്‍ നാണിച്ചു കണ്ണിറുമ്മി 

മെഴുതിരി ജ്വാല നിന്‍ നുണക്കുഴിക്കവിളിലോ   

പ്രഭ കൊണ്ട് ചന്ദനക്കളമെഴുതി     

ചുംബനം കൊണ്ട് ഞാന്‍ നിന്‍റെ മൂര്‍ധാവില്‍ 

പ്രേമത്തിന്നാദ്യക്ഷരമെഴുതി 

എന്‍ പ്രേമത്തിന്നാദ്യക്ഷരമെഴുതി